Uzun süre oturmak kanserden ölüm riskini artırıyor

Yeni bir araştırma, gün içinde tek seferde 30 dakikadan fazla oturmanın kanserden ölüm riskini artırdığını ortaya koydu. Uzmanlar, ofis içinde kısa bir yürüyüş yapmanın veya ev işi gibi hafif aktivitelerin bile bu riski azaltabileceğini belirtiyor.

Glasgow Üniversitesinden araştırmacılar, 90 binden fazla kişiyi 10 yılı aşkın süre boyunca takip etti. Plos Medicine dergisinde yayımlanan bulgulara göre, uyanıkken tek seferde 30 dakikadan fazla oturmak veya uzanmak kanserden ölüm riskini artırıyor. Sürekli hareketsiz kalınan her ilave saat, bu riski daha da yukarı taşıyor.

Ancak araştırma, bu hareketsiz dönemlerin fiziksel aktiviteyle bölünmesinin koruyucu bir etki yaratabileceğini gösterdi. Her yarım saatte bir ayağa kalkıp hareket etmenin sağlık üzerinde ciddi olumlu etkileri olduğu kaydedildi.

Hafif hareketlerin gücü
Araştırmanın başyazarı Dr. Frederick Ho, mevcut sağlık kılavuzlarının çoğunlukla orta veya ağır egzersizlere odaklandığını ancak elde ettikleri bulguların hafif hareketlerin de göz ardı edilmemesi gerektiğini gösterdiğini belirtti.

İngiltere'deki UK Biobank projesine katılan 91 binden fazla kişinin giyilebilir teknolojik cihazlardan elde edilen verilerini inceleyen uzmanlar, katılımcıları ortalama 12 yıl boyunca izledi. Sonuçlar, her gün fazladan geçirilen her bir saatlik hareketsizliğin kanserden ölüm riskinde yüzde 10'luk bir artışla ilişkili olduğunu gösterdi.

Buna karşın, hareketsiz geçen sürelerin hareketle ikame edilmesi riski düşürüyor. Araştırmaya göre:

Her gün bir saatlik hareketsizlik yerine ütü yapmak veya bulaşık yıkamak gibi hafif fiziksel aktiviteler koymak, kanserden ölüm riskini yüzde 12 azaltıyor.

Günlük 30 dakikalık hareketsizliği orta tempoda yürüyüşle değiştirmek riski yüzde 8 düşürüyor.

Beş dakikalık hareketsizliğin yerine beş dakikalık ağır fiziksel aktivite eklemek ise riski yüzde 22 oranında azaltıyor.

Gözlemsel bir çalışmaya dayanan istatistiksel analizler içerdiği için kesin bir neden-sonuç ilişkisi kanıtlayamasa da uzmanlar, oturma sürelerini bölmeye yönelik kişiselleştirilmiş stratejilerin geliştirilmesinin klinik önem taşıdığını vurguluyor.