Sevim teyzenin hastahaneye yaptığı bağış duygulandırdı...

2018-02-28 22:37:00 Voice Kıbrıs Haber 23 okunma

Lefkoşa Dr. Burhan Nalbantoğlu Devlet Hastanesi’ne bağış yapan 82 yaşındaki Sevim Boranhan, Başhekim Dr. Bülent Dizdarlı ve ekibini duygulandırdı.

Lefkoşa Dr. Burhan Nalbantoğlu Devlet Hastanesi’ne bağış yapan 82 yaşındaki Sevim Boranhan, Başhekim Dr. Bülent Dizdarlı ve ekibini duygulandırdı Hastaneye yapılan bağışı sosyal medya Facebook’taki profili aracılığıyla duyuran Dr. Burhan Nalbantoğlu Devlet Hastanesi Başhekimi Dr. Bülent Dizdarlı bağış için gelen 82 yaşındaki Sevim Boranhan’nın davranışının kendilerini çok duygulandırdığını ve hatta görüşmek istediği zaman torpil isteyeceğini düşündüğü için utandığını belirtti Dr. Burhan Nalbantoğlu Devlet Hastanesi Başhekimi Dr. Bülent Dizdarlı’nın, sosyal medyada yaptığı ve okuyan herkesi de en az onun kadar duygulandıran, bir taraftan hüzünlendirirken diğer taraftan umutlandıran paylaşımı şöyleydi; "Saat üç sularıydı. Asistan sekreterim Havva Hanım : 'Bir yaşlı hanım var ille sizinle görüşecek, ona randevusuz kimseyi kabul etmediğinizi söyledim ama ısrar etti. Devamlı gelemeyeceğini ve mutlaka sizi görmesi gerektiğini' söyledi. Yorgundum. 'herhalde ya şikayettir ya da torpil isteyen bir vatandaş' diye düşünüp, Havva Hanım’dan onu dinlemesini ve mümkünse sorununu halletmesini istedim. Havva hanım teyzemizin istediğinin bağış yapmak olduğunu, bunun içinde beni görmek istediğini belirtti. 'Tamam' dedim ve içeri çağırdım. Yaşlı nur yüzlü teyzecik odama ezile büzüle girdi. Görüntüsünden şikayet ya da torpil için gelmediği belliydi. Daha ilk bakışta ilk düşüncemden dolayı kendimden utandım. O kadar tatlıydı ve beni önemsiyordu ki anlatmak mümkün değil. Sanki yanıma gelmekten sıkılıyordu. Yaşça benden büyük olmasına karşın kelimeleri son derece saygılı idi. Söze değerli vaktimi çalmaktan duyduğu üzüntüyü dile getirecek kadar kibar, bir o kadar da utangaçtı. 'Ben bu hastaneden çok faydalandım oğlum. Duyarım ki eksiğiniz varmış, utanırım da ama küçük bir bağış yapmak isterim. Küçük bir miktardır diye utanırım ama sen bilirsin oğlum' dedi. O andan itibaren ben ve odada bulunan diğer başhekim yardımcıları duygu dolu bir dünyaya taşındık. Ah keşke olanak olsa da trampetler borozanlar çalsa diye düşündüm o an. Seni evrene kraliçe yapabilsem. İçindeki güzelliği herkes görse diye geçirdim aklımdan. Sonra yutkundum. Gerçek dünyaya döndüm. Elimi omuzuna attım 'Anam . Çok sağol ama biz mevzuat gereği senden para alamayız. Makbuzum yok ki sana vereyim. Ya bakanlığa teslim edeceğiz bu parayı ya da ihtiyaçlarımızdan bir liste verelim sen bütçene göre uygunu al gel' dedim. Cevabı azarlar gibiydi 'Git oğlum işine .Mevzuatına başlatma beni. Ben kaç defa canımı emanet etmişim size. Şimdi birkaç kuruşu mu emanet edemeyecem.. Al bu parayı ve alabileceğini temin et. Aha para bu. Ben de kaçıyorum.' Kalktı ayağa .bu defa ben 'olmaz bir çayımı içecen hiç olmazsa' diye emrivaki yaptım. Çaylarımızı içerken biraz sohbet ettik. Nihayette ayağa kalktı. Koştum onun elini öptüm. Duasını kabul ettim. Verdiği parayla 3 tane soğuk buhar makinesi aldırıp hastaların hizmetine sundum. Hastalar adına teşekkür ederim SEVİM BORANHAN. 82 yaşında olduğun halde hala daha etrafına bir melek gibi yetiştiğin için. Çıkar dünyasında insanlığın kaybolmadığını, insanın kendi dışındakileri de hala düşünebildiğini gösterdiğin için… Ama daha da önemlisi kendim için teşekkür ederim. İnsanlığın dünya üzerinden hele hele adamızdan hala kaybolmadığını bana gösterdiğin için. Bitmeye yüz tutmuş motivasyonumu tekrar canlandırdığın için. En önemlisi de toplumuma olan inancımı yitirmeye başladığım bir anda ortaya çıkıp beni tekrar inanmaya ikna ettiğin için. BİR KEZ DAHA ELLİRİNDEN ÖPERİM”