Filiz Naldöven Ve Şiirleri

        FİLİZ NALDÖVEN KİMDİR?  

24 Ağustos 1953’te Limasol’da doğan Filiz Naldöven, 19 Mayıs Lisesi’nin ardından İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe bölümünden mezun oldu. Çeşitli okullarda 14 yıl öğretmenlik yaptı ve 1991’de emekli oldu.

İlk şiirleri Limasol’da “Kaynak” dergisinde yayımlandı. 1984’te “Köşede Durmak” adlı oyunu LTB’nin düzenlediği yarışmada ikincilik aldı; 1985’te ise sahnelendi. Naldöven, 1987’de ilk şiir kitabı “Sevgiden Doğma”yı yayımladı. Bunu 1994’te “Mağma Mavera” adlı şiir kitabı izledi. Sanatçı şiirlerini, 1999’da “Aşk Beni Yıka”, 2013’te “Hafızalı Doku” ve 2014’te de “Su Ağacı” adıyla yayımladığı kitaplarda topladı. Şiirleri İngilizce, Yunanca ve Almanca’ya da çevrilen Filiz Naldöven, Afrika gazetesinin “Pazar” ekinde haftalık yazılar yazdı; “Arka Bahçe” adlı edebiyat dergisinin genel yayın yönetmenliğini yürüttü. Böbrek hastası olan Filiz Naldöven, 26 Haziran 2016 tarihinde geçirdiği beyin kanaması nedeniyle kaldırıldığı Lefkoşa Dr. Burhan Nalbantoğlu Hastanesi’nde 63 yaşında yaşama gözlerini yumdu.   ***       ZUZU'YA DA SÖYLEDİM   önce gözleri şiirden gönderme iki imge düştü   zuzu'ya da söyledim.düştük   herşeyle konuşan denizdeydik uzanıp yattık ortasına herşeyin iki masum gül yaprağı hevesi çınladık orada çınladık   dilim süzüldükçe omurganda ter ter içinde fısılda sevgilim sevgilim de! dirilsin o yitik kelime   kelimeyi zuzu'ya da söyledim   deneme metnidir parmakların tenimde...harfler...benekler deneme metni metin deneme   kitaptık kapağımızı açtık...içimizi tıklat tıklat dedim zuzu'ya   kaygan bitkin hepten lal bir dilim rüzgar serin ud yerine uyudum o dar beşiğe usulsüz şarkıları söyledim nasıl da kopuştu kasıklarında teller saçlarına değer çekilir kalbim   kökündeki nar çatladı dağıldı taneleri topladım dilimle bir bir...   yeni rahim doğurdum aşkın köründe sen için sana için senin için bunu zuzu'ya da söyledim yüzünü hediye ver dedim zuzu'ya   narsam şimdi öpsen dağılsam toplasa dilin tanelerimi bir bir...   bunu zuzu'ya söylemedim çekindim!   (Filiz Naldöven)   ***   MAVİ ZOR ALACA   Çıkar dedim içteki zıbını çıplan. Efkarı şiirle bozduğum akşamüzeri. Nasıl geçilir o mavi zor alaca. Bilirim girilecek geceye delik deşik apaçık. Ne giysen tarazlanır ne örttüysen ayrılık.   Ruhuma okuttuğum hasret yazılı sudur. Köşede oturur yaşlı kadın anlatır: hiç dönmedi gitti gideli şarap tütmedi koynum sabahları velhasıl..Yasemin serptim yastığına ve akıttım çarşafa güldamlası.   Kimse aldırmaz buna yaralanmaz abası. İncinmez teni öpmekten ful kokulu ağızı.   Saklı tutsak yarayı neye yarar. Aniden ve hınçlıdır kanama söz incitir geçmiş sandığımız zamanı. Çürür ortaklaşa okşayan el hatırayı.   Beklerim gölgemdeki çocukla bir çıngı uzatsın yüzünü aşk. Selvilerin altında - Hrisanti’nin - yaz günü serin. Serpme attım öten kuşu koydum beklerim. Aşağıda çingeneler sevişir şarkı söyler dövüşür. Hünk vurur ağlar Cemal nene süpürür barakayı. Göç etmem hiçbiryere, sen burada bu toprağın altında, ah oğlum ah oğlum... Ahhh !..   Uyumaz gene göynümün gözü ağrır yarası.   2007   (Filiz Naldöven)   ***   U Z A K T A Y I M   İşte önceden sonraya kaldı her şey ertelendi.   Aradayım dereye düşüyor bütün yazılar ıslak. Kış da değil tamamıyle. İki yanda aşk çölleri çölleri..   Şimdi ne rakkase dönüşü uçuşan eteklerim ne bacaklarımdaki ter. Yine yürüyorum oradayım taa sonsuz yangınlığında aşkın...   Uzaktayım. Herşeydi o yaşananlar. Uzaktayım...   Sayamam hatırayı dökecek yerim de yok.. Böylece yurtsuzdur aşk, sokaktadır. Çok soğuk çıkamam evden şimdi. Yaşlandım mı, hayır yaşlanmadım.   Söz vermiyor baktığım ayna gelecek diye o aşk. Bekle sen dedim bekle,nasılsa alıştın...Nasırını kazı önce deş iltihabı.   Geçemezsin bu suyu böyle çıplak ardışık..Teninde sevişir şiir vebali asılıdır günahın. Hiç kalır yanında yosmalar bu divane vakarın.   Ya ölürsem tam ortasında suyun. Af dilemedim henüz ihanetim için ne de affettim kendimi...   Bir daha açıp okumalıyım mektupları. Söz vermiyor baktığım ayna temize çıkaracağına beni. En delisiyim, şaibelisi aşk kabilesinin...   Yıldızların altında oturursak belki...Sabaha karşı olursa yüzüm dip karanlık, iki masum zanlıyken gözlerim...   Biri uzatmalı elini...Söylemiyor baktığım ayna ne çölden ne yangından vazgeçeceğimi...     2007/Lefkoşa   (Filiz Naldöven)